Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Wieliczce

POSTANOWIENIE

Dnia 24 kwietnia 2025 roku

Sąd Rejonowy w Wieliczce IV Wydział Rodzinny i Nieletnich

w składzie następującym

Przewodniczący sędzia Paweł Styrna

po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2025 roku w Wieliczce

na posiedzeniu niejawnym

sprawy nieletniej

Z. A.

ur. (...) w K.

c. D. i N.

postanawia: na podstawie art. 53 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, nie wszczynać postępowania w sprawie nieletniej.

sędzia Paweł Styrna

Sygnatura akt IV Nkd 22/25

UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 24 kwietnia 2025r.

Kurator zawodowy J. Z. złożyła w dniu 15 stycznia 2025r. wniosek o wszczęcie postepowania o demoralizację i skierowanie do Ośrodka Kuratorskiego w S., małoletniej Z. A., córki N. i D., wskazując że nieletnia sprawia duże problemu wychowawcze; z informacji ze szkoły wynika, że jest nieprzygotowana do zajęć lekcyjnych, ma sporo ocen niedostatecznych i dopuszczających, nie uczy się, odrzuca pomoc proponowaną w szkole.

Zgodnie z art. 53 ustawy z 9 czerwca 2022r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, organ prowadzący postępowanie, po zebraniu informacji dotyczących osoby nieletniego oraz jego sytuacji wychowawczej i rodzinnej, może odstąpić od wszczęcia postępowania, jeżeli uzna, że środki wychowawcze lub resocjalizacyjne nie są konieczne, a cele ustawy mogą zostać osiągnięte bez ingerencji sądowej. Przepis ten, jest wyrazem zasady adekwatności i pomocniczości w ingerencji państwa w sferę praw i wolności osoby nieletniej, stanowi narzędzie umożliwiające rezygnację z dalszych działań socjalizacyjno-wychowawczych w sytuacjach, gdy funkcjonujące już środki wsparcia społecznego i edukacyjnego są wystarczające do osiągnięcia założonych celów wychowawczych.

Sąd Rejonowy w Wieliczce, IV Wydział Rodzinny i Nieletnich, postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2025 roku, działając na podstawie art. 53 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich (Dz.U. z 2022 r. poz. 1700), postanowił nie wszczynać postępowania w sprawie nieletniej Z. A..

Analiza zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności opinii szkoły, sprawozdania z wywiadu środowiskowego kuratora społecznego oraz opinii placówki wsparcia dziennego (...), potwierdza, że nie ma podstaw do wszczęcie postępowania resocjalizacyjnego wobec nieletniej.

Nieletnia Z. A., urodzona (...) uczęszcza do klasy VI (...) Szkoły Podstawowej w S.. Z treści opinii szkolnej (karta 15) wynika, że mimo występujących trudności dydaktycznych, szczególnie w zakresie matematyki i języka angielskiego, dziewczynka wykazuje oznaki poprawy, a jej frekwencja oraz postawa szkolna uległy stabilizacji. Ocena śródroczna z zachowania jest bardzo dobra. Nie jest zagrożona z żadnego przedmiotu, brakiem klasyfikacji. Frekwencja w roku szkolnym jest wysoka i wynosi 87,54%. Wskazano, że Z. jest zadbana, posiada prowiant i odpowiedni ubiór, a matka aktywnie uczestniczy w jej procesie edukacyjnym. Szkoła potwierdziła także zaangażowanie uczennicy w działania społeczne i charytatywne, pomimo trudności w relacjach rówieśniczych. Warto podkreślić, że nie potwierdziły się żadne z okoliczności wskazywanych we wniosku kuratora zawodowego z dnia 15 stycznia 2025r., który powoływał się na informacje ze szkoły. (sic!)

Z kolei sprawozdanie kuratora społecznego (karta 18) wskazuje, iż sytuacja opiekuńczo-wychowawcza nieletniej w środowisku domowym jest stabilna. Dziewczynka pozostaje pod opieką matki, która zapewnia odpowiednie warunki bytowe i wychowawcze, współpracuje z instytucjami wspierającymi, a także utrzymuje stały kontakt ze szkołą. Z relacji kuratora wynika, że zachowanie i wyniki w nauce nieletniej uległy poprawie, a sama Z. nie przejawia obecnie cech demoralizacji w rozumieniu ustawy z 9 czerwca 2022r.

Znaczenie dla oceny sytuacji ma również opinia placówki (...) (karta 18), z której wynika, że dziewczynka po ponownym przyjęciu do placówki nie sprawia problemów wychowawczych, przestrzega zasad, angażuje się w zajęcia edukacyjne i integracyjne, a także cieszy się akceptacją rówieśników. Z. wykazuje wrażliwość emocjonalną, a rozmowy indywidualne z pedagogiem i psychologiem ułatwiają jej pracę nad własnymi trudnościami emocjonalnymi. Brak kontaktów z ojcem wynika z samodzielnej decyzji nieletniej.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uznał, że aktualna sytuacja nieletniej nie wymaga wszczynania postępowania na gruncie ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich. System wsparcia środowiskowego, z udziałem matki, szkoły oraz placówki opiekuńczo-wychowawczej, działa efektywnie i spełnia swoją funkcję wychowawczą. Brak jest zatem podstaw do uznania, że konieczne byłoby zastosowanie wobec nieletniej środków przewidzianych w art. 7 tej ustawy. W ocenie Sądu, prowadzenie dalszego postępowania byłoby nieproporcjonalne i niecelowe w kontekście stanu faktycznego oraz potrzeb wychowawczych dziewczynki.

Wobec powyższego, na podstawie art. 53 ustawy o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

sędzia Paweł Styrna